عنوان کتاب :             زندگی به سبک روح الله (برشهایی از سیره ی خانوادگی امام روح الله)

مولف :                       علی اكبر سبزیان  
ناشر :                        الشمس 
سال نشر :                 1390 
تعداد صفحات :             120   
 

خلاصه کتاب:
کتابچه «زندگی به سبک روح الله؛ برش هایی از سیره خانوادگی امام روح الله» به قلم علی اکبر سبزیان، تلاشی در جهت تبیین و بازگویی گوشه های از زندگی خانوادگی و شخصی امام خمینی(س) است.
در ابتدای این کتابچه که به پاس سالها فداکاری و همراهی بانو «قدس ایران»، همسر مکرم امام (س)، به ایشان تقدیم شده است، می خوانیم: «تقدیم به؛ یار و همراه و همسر فداکار بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران و بانوی بزرگ انقلاب اسلامی بانو قدس ایران(ثقفی) که حضرت امام خمینی(س) در خصوص علت علاقه اش به ایشان، به فرزندانش فرمود: «اگر شما هم همین قدر فداکاری کنید، همسرانتان تا آخر همین قدر به شما علاقه خواهند داشت.»
همچنین در مقدمه نویسنده، آمده است: «مجموعه ای که با عنوان «زندگی به سبک روح ا...» پیش روی شماست، برداشت ها و برش هایی از سیره خانوادگی «پیر مهر» و «واقف بر سرّ عشق» حضرت امام روح الله (س) که چهره آسمانی اش یاد حق را میهمان دلهایمان کرده و سیره زندگی اش بهترین الگو و راهنما برای زندگی سعادتمندانه و گرما بخش کانون خانواده هایمان است.
بی شک این قطعات از زندگی امام خمینی(س) که کمتر بدان پرداخته و توجه شده، چهره ای دیگر از امام خوبی ها برایمان به تصویر خواهد کشید و خانواده ها را با ظرافت ها، لطافتها و مهارتهای دینی و قرآنی زندگی حضرت روح الله (س) که تاکنون پوشیده مانده، بیشتر آشنا خواهد کرد.»
نگارنده با استفاده از سیره عملی امام(س) در زندگی خانوادگی و شخصی شان و با استناد بر آیات قرآنی و سنت نبوی و سیره علوی و انطباق آن با عملکرد امام(س)، در صدد است که الگویی مناسب برای زندگی مومنانه و مهربانانه به دست دهد. چنانکه در فهرست این کتابچه می بینیم، بیش از صد عنوان از رفتارهای و اعمال شخصی امام(س) در رابطه با همسر و فرزندان در محیط خانواده، روایت شده است که در کنار آن به احادیث و آیات قرآنی مرتبط که مستند رفتار اسلامی امام (س) نیز هست، اشاره شده است.
عناوینی چون «همسر باید کفو من باشد»، «عروسی در ماه مبارک رمضان»، «خانم! اجازه هست؟»، «آخرین وصیت»، «شما نشسته اید و خانم کار می کند؟»، «پسرم، با محبت رفتار کن!»، «رضایت مادر را جلب کنید»، «گناه ممنوع!» و عناوینی از این دست، تلاشی است برای نشان دادن چهره ای متفاوت از امام خمینی(س)
 در واقع نگارنده در این کتابچه تلاش کرده است که تصویر رایج از امام(س) که تنها در حصار شخصیت سیاسی و فقاهتی ایشان محصور مانده است را، به نوعی دیگر به مخاطبان نشان دهد. این بازنمایی از چهره امام در اینجا با اشاره به روحیات خاص و ویژه امام خمینی در رفتار با همسر و فرزندانشان، بازگویی شده است.
در برشی از این کتابچه و تحت عنوان «خانم نیامدند؟» و به نقل از خانم طباطبایی (عروس امام) می خوانیم: «خانم اگر سر سفره نمی نشست، آقا غذا نمی خوردند. منتظر می ماندند ولو اینکه همه سر سفره حاضر باشند. تا همین اواخر تا وقتی که خانم سر سفره نمی آمدند، دست به غذا نمی زدند، گاهی زودتر دست به غذا می بردیم، نمی گفتند چرا صبر نمی کنید؟
می گفتند: «خانم نیامدند؟»
چندبار ایشان را صدا می کردند، گاهی خانم می آمد و می گفت:
«آقا، آخر من مهمان دارم، شما بخورید من باید غذا بکشم، بعد می آیم»
این رفتار آقا در همه اثر می گذاشت...
در صدر بازگویی این ماجرا، روایتی از رسول مکرم اسلام آورده شده است که می فرماید: «دوست داشتن فرزندان، پرده ای در برابر آتش، غذا خوردن با آنان براتِ آزادی از آتش و گرامی داشتن آنها، موجب گذشتن از پل صراط است.» (تنبیه الغافلین/ص 344)