نویسنده در ابتدای کتاب در معرفی  اثر خود می نویسد:«نمی‌دانم آیا در فصل پاییز به  

برگ زرد درختان خیره شده‌اید؛ همه جا رنگ رزد به خود می‌گیرد و دشت سراسر بوی رفتن می‌دهد.

من در این کتاب روزهای پاییزی زندگانی پیامبر را به تصویر کشیده‌ام. آن روزها بر پیامبر بسیار سخت  

گذشت و در حقیقت، اوج مطلومیت و غربت پیامبر بود.

شما می‌توانید در این کتاب با گوشه‌ای از حوادث روزهای ماه صفر سال یازدهم هجری آشنا شوید.»

 در بخشی از این کتاب می خوانیم:« ماه رمضان فرا  می رسد، هر سال پیامبر، فقط دهه آخر این ماه 

 در مسجد اعتکاف می کرد، اما امسال ، دهه دوم  و دهه سوم  را در مسجد اعتکاف می کند. 

 هنوز پیامبر احکام حج را برای مسلمانان بیان نکرده است، برای همین، آن حضرت تصمیم گرفته تا 

 به سوی مکه سفر کند و مراسم حج ابراهیمی را انجام بدهد.

 او می خواهد در این سفر با سنت های غلطی که مشرکین در آیین حج قرار داده اند مبارزه نماید  

و حج راستین را به همه آموزش دهد.

 یکی از روزهای پیامبر رو به مردم می کند و می فرماید: «نمیدانم آیا سال آینده شما را خواهم  

دید یا نه؟"

 آری سخن پیامبر بوی رفتن می دهد.

 اکنون همه احکام اسلام از نماز ، روزه ،حج، و زکات بیان شده اند  و فقط امامت مانده است.

 در راه بازگشت از مکه در غدیر خم ، پیامبر همه مردم را جمع می کند، وقتی که صد و بیست هزار 

 نفر منتظر شنیدن سخن او می شوند چنین می فرماید : ای مردم ! چه زود است که من از میان 

 شما بروم و دار فانی را وداع گویم."

 آنگاه علی را به سوی خود فراخوانده و دست او را بلند  نمود و فرمود: « هر کس من مولای 

 او هستم ، این علی مولای اوست".

 سپس دستور می دهد خیمه ای برای علی (ع) نصب کنند و مردم گروه گروه با او بیعت کنند.

آری اکنون دیگر دین با ولایت علی(ع) کامل شده است و این آیه قرآن معنی پیدا کرده است.»